
Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe
Autor: Bogdan Wojciszke
Czy człowiek człowiekowi jest wilkiem? Czy najtrudniej jest poznać samego siebie? Czy błądzić jest rzeczą ludzką? Czy warto być przyzwoitym i czy zemsta jest rozkoszą bogów? Dzięki tej książce dowiesz się, co o przysłowiach i mądrości ludowej sądzi współczesna psychologia.
„Bogdan Wojciszke, znakomitym językiem, lekko i z humorem, wynikającym z mądrego dystansu do naszych mniemań o sobie, pokazuje, jak dalece nasze powszechne wyobrażenia o ludzkiej naturze mogą być zgodne z psychologiczną wiedzą, za którą stoją naukowe badania i eksperymenty. To książka znakomita!”.
Profesor Jerzy Bralczyk
Fragment książki
W polszczyźnie fraza >>Zemsta jest rozkoszą bogów<< bywa zwykle przywoływana jako przysłowie starożytnych Greków, choć w wielu innych językach (w tym greckim) zdaje się nieobecna. Homer pisał w Iliadzie jedynie, że gniew zemsty „jak miód w serce wcieka” (XVIII, 111; tłum. Zygmunt Kubiak). Mimo to zemsta bardzo do greckich bogów pasuje, gdyż byli oni niezmiernie popędliwi (podobnie jak wcześni Grecy Homera), atakowali i mścili się na sobie nawzajem właściwie bezustannie. Grecy mieli nawet specjalne boginie zemsty – Nemezis i Erynie. Domniemana słodycz zemsty pobrzmiewa także u późniejszych twórców (na przykład Byrona), u licznych autorów zaś bohaterowie żyją i dyszą zemstą, od Ajschylosa do Paula Coelho, co wprawia w desperację maturzystów ślęczących nad wypracowaniami >>Motyw zemsty w literaturze europejskiej<<. Juwenal, rzymski poeta z przełomu I i II wieku naszej ery, powiadał, że tylko głupcy uważają zemstę za słodszą od życia, i dodawał, że jest ona małostkową przyjemnością ciasnych umysłów. Ten ambiwalentny stosunek do zemsty na stałe zagościł w naszej kulturze i najlepiej wyraził go John Milton, znakomity poeta (pierwsze pióro purytańskiej rewolucji w siedemnastowiecznej Anglii): >>Zemsta, na pierwszy rzut oka słodka, niebawem gorzko do siebie samej doskoczy<<. Impulsywna rozkosz zemsty zdaje się podźwiękiem po naszej plemiennej przeszłości, jej racjonalne odrzucenie zaś – wyrazem cywilizacji, która odbiera jednostce prawo do wymierzania sprawiedliwości przekazując je zbiorowości i jej instytucjom. Jakież więc są faktyczne konsekwencje psychiczne zemsty – polepsza czy raczej pogarsza stan osoby, która się mści? Przynosi ulgę i zapomnienie, czy też dolewa oliwy do ognia?”.
Bogdan Wojciszke
Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe
Seria: Psychologia o Przysłowiach
Recenzja: prof. Jerzy Bralczyk
Wydawca: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
ISBN: 978-83-7489-262-9
Format 195x180
Oprawa: twarda z obwolutą
Strony: 240
„Bogdan Wojciszke, znakomitym językiem, lekko i z humorem, wynikającym z mądrego dystansu do naszych mniemań o sobie, pokazuje, jak dalece nasze powszechne wyobrażenia o ludzkiej naturze mogą być zgodne z psychologiczną wiedzą, za którą stoją naukowe badania i eksperymenty. To książka znakomita!”.
Profesor Jerzy Bralczyk
Fragment książki
W polszczyźnie fraza >>Zemsta jest rozkoszą bogów<< bywa zwykle przywoływana jako przysłowie starożytnych Greków, choć w wielu innych językach (w tym greckim) zdaje się nieobecna. Homer pisał w Iliadzie jedynie, że gniew zemsty „jak miód w serce wcieka” (XVIII, 111; tłum. Zygmunt Kubiak). Mimo to zemsta bardzo do greckich bogów pasuje, gdyż byli oni niezmiernie popędliwi (podobnie jak wcześni Grecy Homera), atakowali i mścili się na sobie nawzajem właściwie bezustannie. Grecy mieli nawet specjalne boginie zemsty – Nemezis i Erynie. Domniemana słodycz zemsty pobrzmiewa także u późniejszych twórców (na przykład Byrona), u licznych autorów zaś bohaterowie żyją i dyszą zemstą, od Ajschylosa do Paula Coelho, co wprawia w desperację maturzystów ślęczących nad wypracowaniami >>Motyw zemsty w literaturze europejskiej<<. Juwenal, rzymski poeta z przełomu I i II wieku naszej ery, powiadał, że tylko głupcy uważają zemstę za słodszą od życia, i dodawał, że jest ona małostkową przyjemnością ciasnych umysłów. Ten ambiwalentny stosunek do zemsty na stałe zagościł w naszej kulturze i najlepiej wyraził go John Milton, znakomity poeta (pierwsze pióro purytańskiej rewolucji w siedemnastowiecznej Anglii): >>Zemsta, na pierwszy rzut oka słodka, niebawem gorzko do siebie samej doskoczy<<. Impulsywna rozkosz zemsty zdaje się podźwiękiem po naszej plemiennej przeszłości, jej racjonalne odrzucenie zaś – wyrazem cywilizacji, która odbiera jednostce prawo do wymierzania sprawiedliwości przekazując je zbiorowości i jej instytucjom. Jakież więc są faktyczne konsekwencje psychiczne zemsty – polepsza czy raczej pogarsza stan osoby, która się mści? Przynosi ulgę i zapomnienie, czy też dolewa oliwy do ognia?”.
Bogdan Wojciszke
Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe
Seria: Psychologia o Przysłowiach
Recenzja: prof. Jerzy Bralczyk
Wydawca: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
ISBN: 978-83-7489-262-9
Format 195x180
Oprawa: twarda z obwolutą
Strony: 240
Warto wiedzieć
Inne w tym dziale:
- Szpiczak mnogi - kompleksowa diagnostyka i terapia
- Metoda jednego dnia
- Co jeść w czasie ciąży?
- Pierwsze potrawy twojego dziecka. Jak wprowadzać pokarmy stałe przy odstawianiu od piersi
- Jak mówić nie i budować udane związki
- Ale ja go kocham. Książka dla zrozpaczonych rodziców i ich dorastających córek
- ADHD - zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Przewodnik dla rodziców i wychowawców
- Jestem dziewczynką, jestem chłopcem. Jak wspomagać rozwój seksualny dziecka
- Daniel Tammet. Urodziłem się pewnego błękitnego dnia. Pamiętniki nadzwyczajnego umysłu z zespołem Aspergera
- Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej – komentarz
- Wszystkie w tym dziale



